atılgan blog

Anı-Öykü

AYDINLIK APARTMANI (ALTINTEPE)

1972… Ablama Milli Piyango’dan bir para çıkmıştı. Kendi birikmişi de varmış. Anımsadığım kadarıyla 40000 veya 60000TL ye Altıntepe’de bir daire alıyor. İnşaatı babamın amca çocuğu olan Ahmet Karabacak yapmıştı. Altıntepe’de cadde üzerinde bakkal işletiyordu. Bir şekilde müteahhitliğe başlamış ve ilk olarak Aydınlık Apartmanı’nı inşa etmişti. O sıralar Yeldeğirmeni’nde oturduğumuz ev müteahhide verildiği için bizim aile de Altıntepe’ye bu binaya taşınmıştı. Ahmet Ağbi daha sonra bu apartmanın karşısındaki Deniz Apartmanını yaptı. Soğuk demircisi Yunus Çalık’tı. Bir sonra Sırmakeş Sokakta Selamet Apartmanını yaparken Yunus Ağbi burada kalfa olmuştu. Yunus Çalık ile daha sonra ben ortak olup birlikte Kılavuz Çayırı Caddesinde ilk müteahhitliğimizi yapacaktık.

Aydınlık Apartmanı. (Foto: Altıntepeliyim Diyenler)

Gelelim Aydınlık Apartmanına… 4 katlı binanın 3.Katındaydık. Bizim ilk apartman deneyimimizdir. Daha önce hep müstakil evde oturmuştuk. O zamanlar Küçükyalı Belediyesi vardı. Şimdi yok. Ahmet Ağbi meclis üyesiydi. Apartman, ön cephede arsanın çizgisindeydi. Yani hiç komşu payı yok. Arkadan ve yanlardan birkaç metre vardı. Ön balkonlar arsanın dışındaydı. Uzunlamasına bir binaydı. Henüz çevre boş olduğu için önden de arkadan da deniz görünüyordu. 2+1, salon salomanje hoş bir daireydi. Kalorifer yoktu. Bodrum kat olmadığı için kömürlükler bahçedeydi. Bina tek yapıda iki bloktu. Bizim blok kapısına kapıçek takılamıyordu. Çünkü apartman kapısının kasasında pay yoktu.

Ahmet Karabacak’ın Bakkal Dükkanı Sağdaki Yapı İçindeki Dükkanlardan Biriydi.

Ahmet Ağbi Selamet Apartmanını yapınca annem Yeldeğirmenindeki daireleri satıp oradan bir daire almıştı. Ailecek oradaydık artık. Daire 3+1 ve kaloriferliydi. Ablam da Aydınlık Apartmanındaki daireyi kiraya vermişti.

Gel zaman git zaman… 1979 yılında evlendim. İlk oturduğum apartman Aydınlık Apartmanıdır. Biz katalitik soba kullanmıştk. Kömürlüğümüzü komşuya verdik. İsimlerini tek tek anmsayamasam da komşuların hepsinin simaları gözümün önündedir. Yaşça en küçükleri bizdik. Karşı komşumuz Ayfer Hanm… Bitişik blokta Zehra Hanım… Eşimle iyi anlaşırlardı. Gidip gelirdik bazen. Müthiş komşuluklar vardı. Zehra Hanımın çocukları bizden büyüktü. Küçük oğlunu anmsıyorum. Kenan… 8-10 yaşlarındaydı.

Karşımızdaki Deniz Apartmanı da uzundu. Yaz mevsiminde balkonda oturanlar hem yan balkondakilerle hem de karşı apartmanın balkonundakilerle selamlaşırlardı. Bazen de laflarlardı. Çevremizde yazlık olarak kullanılan bahçeli evler vardı.

Solda Deniz Apartmanı Sağda Aydınlık Apartmanı. (Foto: Altıntepeliyim Diyenler)

Eşim oğlumuzu oradayken dünyaya getirmişti. Sabah kalktığında birşeyler hissetmiş, hazır olan çantayı alıp Göztepe SSK Hastanesine gitmiştik... Doktorumuz oradaydı.

Oğlumuz Can o binada büyüdü. Daha sonra Fevzi Çakmak İlkokuluna başladığında öğretmeni Ayfer Hanım karşımızdaki Deniz Apartmanında komşumuzdu. Can’ın bebekliğini biliyordu.

1982… Oğlum Can Aydınlık Apartmanı Balkonunda Kucağımda.

Ramazan ayında oruç tutanlar birbirini sahura kaldırırdı. Uyanamayanlar ışığının yanmamasından anlaşılırdı çünkü. Dini bayramlar da milli bayramlar da bu iki apartman arasında özel kutlanırdı sanki. Aydınlık Apartmanı 16, Deniz Apartmanı 53 daireliydi. Muhtarımız Aydın Ağbiyi bu iki apartmanda yaşayanlar seçmiş gibiydi. Yunus Ağbi ve Sadık (Karabacak) Ağbi insanları arabayla oy vermeye götürmüştü. Oğlumun bakkala yalnız gitmesi ise bir törendi. Tembihlerimize uyar bomboş sokakta alt köşedeki bakkala giderken bir sola bir sağa sonra bir daha sola bakıp karşı kaldırıma geçerdi. Geçerken bir daha sola ve sağa bakardı. İbrahim bakkal ‘Afferin Can’ derdi. Dönüşte de karşı binanın alt balkonundaki Harley Davidson motosikleti olan karı-koca büyüklerimiz ‘Bravo Can’ diye tezahürat yapardı.

Oradan taşındığımızda 6 yaşında olan oğlumuzun bugün 14 yaşında kızı var. Zehra Hanımın küçük oğlu Kenan Çelikman 60’ı geçmiştir sanırım.

Ben büyük olmayı o apartmanda öğrendim. Evli barklı çoluk çocuk sahibi bir adam olmayı…

Bu sabah sosyal medyada Kenan kardeşimin Aydınlık Apartmanının yıkıldığı haberini okuyunca tuhaf oldum. Duygulandım. İstanbul’daki apartmanlaşmanın ilk örneklerindendir.